22e dag N eiland naar Z eiland
Blijf op de hoogte en volg familie
15 Juli 2013 | Nieuw Zeeland, Kaikoura
15 juli
We worden wakker met nog steeds slecht weer maar we hebben geen keus. We moeten naar de ferry en om 6.15 zitten we dan ook al in de auto. Daar horen we dat de ferry niet door gaat. Misschien dat hij vandaag gaat maar dan moet je in de rij aansluiten. Er staan al mensen van de dag er voor in de rij. Want de ferry was al 2 dagen niet uitgevaren. De golven zijn erg hoog en uit de auto kan niet omdat het hard regent. Na 5 uur in de auto wachten mogen we als laatste 10 auto's toch aan boord. De tocht is erg ruig en we moeten blijven zitten. Gelukkig is niemand van ons ziek, om ons heen wel. Maar we hebben medicijnen ingenomen. Eenmaal voet aan wal of auto aan wal schijnt de zon. Welkom op zuidereiland. Helaas moeten we nog 3 uur rijden naar Kaikoura en de weg voert ons in het donker, lantaarnpalen kennen ze hier niet.De weg is langs de afgrond van de zee, dat zien we de volgende dag, behoorlijk eng.Maar we bereiken laat op de avond ons hotel.
Het is een hotel zoals uit de favoriete boeken van ma en mij, Agatha Christie, hoge plafonds, engelse stijl, oude bedden en kasten en de wind waait door het gebouw. Zoals de kids zeggen een spookhotel. We blijken de enige gasten te zijn en het personeel vertrekt ook nog tot de volgende ochtend. We zijn moe en gaan onder veel dekens, morgen zien we verder.
Walvis spotten staat op het programma, als het weer toe laat!.
We worden wakker met nog steeds slecht weer maar we hebben geen keus. We moeten naar de ferry en om 6.15 zitten we dan ook al in de auto. Daar horen we dat de ferry niet door gaat. Misschien dat hij vandaag gaat maar dan moet je in de rij aansluiten. Er staan al mensen van de dag er voor in de rij. Want de ferry was al 2 dagen niet uitgevaren. De golven zijn erg hoog en uit de auto kan niet omdat het hard regent. Na 5 uur in de auto wachten mogen we als laatste 10 auto's toch aan boord. De tocht is erg ruig en we moeten blijven zitten. Gelukkig is niemand van ons ziek, om ons heen wel. Maar we hebben medicijnen ingenomen. Eenmaal voet aan wal of auto aan wal schijnt de zon. Welkom op zuidereiland. Helaas moeten we nog 3 uur rijden naar Kaikoura en de weg voert ons in het donker, lantaarnpalen kennen ze hier niet.De weg is langs de afgrond van de zee, dat zien we de volgende dag, behoorlijk eng.Maar we bereiken laat op de avond ons hotel.
Het is een hotel zoals uit de favoriete boeken van ma en mij, Agatha Christie, hoge plafonds, engelse stijl, oude bedden en kasten en de wind waait door het gebouw. Zoals de kids zeggen een spookhotel. We blijken de enige gasten te zijn en het personeel vertrekt ook nog tot de volgende ochtend. We zijn moe en gaan onder veel dekens, morgen zien we verder.
Walvis spotten staat op het programma, als het weer toe laat!.
-
18 Juli 2013 - 19:24
Henk En Ria:
Familie,
Wat een verhaal.Je zou er zo een boek van kunnen schrijven.Heerlijk slapen....en op naar het volgende avontuur.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
